Mahathir menghantar Nazir untuk memberitahu Najib bahawa gerakan rampasan kuasa telah dilancarkan



Tulisan asal oleh :
Raja Petra Kamarudin, Malaysia Today, 18 Oktober 2016.


Tiga minggu selepas pilihan raya umum 8 Mac 2008, Umno Selangor menganjurkan satu forum di Hotel Singgahsana, Petaling Jaya. Mereka yang hadir, sudah tentu, adalah Khir Toyo, yang baru sahaja dipecat sebagai Menteri Besar Selangor, Tun Dr Mahathir Mohamad dan anaknya, Mukhriz.

Turut hadir ialah pengikut setia Mahathir, Ummi Hafilda Ali, adik kepada Menteri Besar Selangor masa kini, Azmin Ali, yang, bersama-sama dengan Khairuddin Abu Hassan dan Rahim Thamby Chik, mendakwa Anwar Ibrahim atas tuduhan liwat sepuluh tahun sebelum itu pada tahun 1998.

Ia hampir seperti perhimpunan ulang tahun kesepuluh untuk semua yang telah menghantar Anwar ke penjara atas tuduhan liwat tidak lama selepas pelancaran buku '50 Dalil Kenapa Anwar Ibrahim Tidak Boleh Jadi PM '.

Saya menghadiri perhimpunan kerana rasa ingin tahu dan satu perkara yang menghiburkan saya adalah apabila seorang Pemuda Umno mengambil mikrofon untuk mencadangkan bahawa Umno mencari jalan untuk berdamai dengan Anwar Ibrahim. Beliau segera diheret keluar. Saya sedar bahawa dia akan medapat kesusahan jadi saya menyuruh salah seorang 'pengawal peribadi' saya untuk mengikuti mereka. Pemuda ini ditumbuk dan ditendang oleh kira-kira setengah dozen 'pengawal keselamatan' Umno dan orang saya berjaya menghalang mereka daripada membunuh pemuda malang yang penuh dengan kesan lebam itu.

Bagaimanapun, apa yang paling penting tentang mesyuarat itu (setakat yang saya kisah) bukanlah serangan ke atas seorang Pemuda Umno yang mencadangkan mereka mencari jalan untuk berdamai dengan Anwar itu tetapi cadangan yang Mahathir buat semasa forum itu.

Mahathir mengumumkan bahawa bakal Perdana Menteri selepas Tun Abdullah Ahmad Badawi akan 'dipandu' oleh dan akan menerima arahan daripada satu Majlis Presiden (Presidential Council) atau satu Council of Elders. Ia akan menjadi seperti satu kumoulan rahsia atau kerajaan dalam kerajaan. Majlis ini akan berada di atas Perdana Menteri dan akan menjadi seperti ‘kabinet bayangan’.

Kabinet adalah tidak berguna, jelas Mahathir, kerana Kabinet dilantik oleh Perdana Menteri, jadi sudah tentu akan berada di bawah Perdana Menteri dan menerima arahan daripada Perdana Menteri. Apa yang Mahathir mahukan adalah satu Majlis yang TIDAK dilantik oleh Perdana Menteri atau tunduk kepada Perdana Menteri. Malah, Perdana Menteri akan tunduk kepada dan menerima arahan daripada (atau, seperti yang Mahathir katakan, 'dipandu oleh') Majlis itu.

Adakah anda masih ingat British Malaya? Penasihat British akan dilantik untuk menasihati Sultan yang dikehendaki untuk menerima 'nasihat' ini. British menggelarnya sebagai ‘gunboat diplomacy’. Ini bermakna anda menghalakan meriam kapal anda ke istana Sultan (pada masa itu istana dibina di tepi sungai atas sebab yang jelas kerana tidak ada jalan lagi ketika itu) dan Penasihat British akan 'menasihat' Sultan tentang apa yang perlu dilakukan dan tidak melakukan (siapa yang berani melawan dengan adanya 20 meriam yang dihalakan ke istananya).

Jadi secara teknikalnya, British tidak menjajah atau memerintah Malaya (selain daripada negeri-negeri Selat yang berada di bawah pentadbiran kerajaan India). Sultan adalah bebas dan membuat undang-undang mereka sendiri (undang-undang Syariah, sudah tentu). Tetapi British akan ‘memandu’ Sultan dalam pentadbiran negeri-negeri mereka.

Dan ini adalah apa yang Mahathir telah cadangkan dalam forum April 2008 di Hotel Singgahsana, Petaling Jaya. Setelah Abdullah digulingkan (yang telah Mahathir cuba lakukan sejak Jun 2006) bakal Perdana Menteri akan mengambil alih tetapi akan dikawal oleh Majlis Presiden (Presidential Council) ini atau ‘Council of Elders’.

Hampir satu tahun selepas itu, pada 3 April 2009, Abdullah meletakkan jawatan dan Najib Tun Razak mengambil alih jawatan Perdana Menteri. Perdana Menteri yang baru telah dilantik untuk menggantikan Abdullah dan Perdana Menteri yang baru ini, Najib, akhirnya boleh diberitahu apa yang perlu dilakukan (Abdullah tidak dapat diberitahu apa yang perlu dilakukan, terutama mengenai anak menantunya, Khairy Jamaluddin).

Ini adalah apa yang Time laporkan:

Di bawah jawatan perdana menteri bapa mertua beliau (2003-2009), Khairy menjadi terkenal dalam UMNO dan politik Malaysia secara amnya. Beliau menjadi timbalan ketua Pemuda UMNO dan berkhidmat sebagai penasihat peribadi Abdullah. Pengaruh Khairy ke atas Abdullah (Badawi) menjadikan kedua-dua lelaki itu sasaran kritikan, termasuk daripada pemimpin sebelum Abdullah Mahathir Mohamad. Mengenai dakwaan ini, Khairy menjawab "Saya adalah kambing hitam yang cukup mudah. [Tetapi] keputusan yang mana Dr. Mahathir tidak suka adalah sepenuhnya dibuat oleh Perdana Menteri dan kabinet. "(Beech, Hannah (30 Oktober 2006). Not the Retiring Type (laman tiga). TIME.)

Jadi, hanya empat bulan selepas Mahathir melancarkan langkah beliau untuk menggulingkan Abdullah pada Jun 2006, Khairy mendedahkan sebab mengapa Mahathir benar-benar marah. Mahathir sebenarnya marah dengan Khairy dan beliau merasakan bahawa satu-satunya cara untuk menjatuhkan Khairy adalah dengan menjatuhkan Abdullah.

Semasa Mahathir menghadiri forum April 2008 di Singgahsana, sebahagian daripada kemarahannya adalah kerana Khairy telah diberikan kerusi untuk bertanding pada pilihan raya umum Mac 2008 (dan memenangi kerusi Rembau Negeri Sembilan menentang Chegubard dari PKR). Itu memberikan Khairy lebih kepentingan.

Pada tahun 2009, Khairy bertanding untuk kepimpinan Pemuda Umno dan menang dalam pertandingan tiga penjuru dengan Mukhriz dan Khir Toyo. Dan ini menjadikan Mahathir lebih marah kerana jika Najib telah mengarahkan (atau mengancam) Khir Toyo untuk tidak bertanding, Mahathir percaya bahawa, dalam pertandingan satu lawan satu, Mukhriz akan menang.

Dalam erti kata lain, Mahathir beranggapan bahawa jika ia adalah pertandingan satu lawan satu antara Khairy dan Mukhriz, semua orang-orang yang mengundi Khir akan mengundi untuk Mukhriz. Kepercayaan ini adalah berdasarkan kepada fakta bahawa Khairy mendapat 304 undi, Khir 254 undi manakala Mukhriz mendapat 232 undi. Jadi, jika Khir tidak bertanding, maka Mukhriz akan mendapat 486 undi (254 undi Khir ditambah dengan 232 undi Mukhriz) menentang 304 undi Khairy.

Dan ini bermakna Mukhriz dan bukannya Khairy akan menjadi Ketua Pemuda Umno pada tahun 2009.

Tetapi ia tidak menjadi seperti itu. Anda tidak boleh menganggap bahawa mereka yang mengundi Khir akan mengundi untuk Mukhriz jika ia adalah pertandingan satu lawan satu dan bukannya tiga penjuru. Sebagai contoh, semasa Tengku Razaleigh Hamzah menentang Musa Hitam, orang-orang yang mengundi beliau tidak mengundi untuk beliau apabila beliau bertanding menentang Mahathir.

Seseorang yang saya kenali secara peribadi, Saad Man, Setiausaha Politik Mahathir untuk satu kali, mengundi untuk Tengku Razaleigh semasa pertandingan Razaleigh-Musa pada tahun 1981 dan 1984 (walaupun Mahathir menyokong Musa dan bukannya Tengku Razaleigh) dan beliau mengundi untuk Mahathir dalam pertandingan Razaleigh-Mahathir pada tahun 1987. Jadi tanggapan Mahathir bahawa jika Najib telah memberitahu Khir untuk berundur daripada pertandingan ini, dan jika ianya adalah Mukhriz menentang Khairy, maka Mukhriz akan menang hanyalah satu tanggapan yang tidak tepat (yang mana bermaksud Mahathir bukanlah benar-benar realistik pun).

Sudah tentu, walaupun Mahathir benar-benar marah bahawa anaknya kalah kepimpinan Pemuda Umno pada tahun 2009, beliau masih tenang dan tidak secara terbuka menyerang Najib (walaupun di belakang tabir beliau mula mengatur tenteranya untuk memerangi Najib). Mahathir masih perlu mengekalkan ‘hubungan baik’ dengan Najib kerana perjuangan yang lebih besar di hadapan beliau.

Dan perjuangan yang lebih besar itu adalah pemilihan parti pada tahun 2013 apabila Mukhriz akan bertanding untuk kerusi Naib Presiden Umno. Tetapi enam calon menyertai pertandingan ini jadinya Mukhriz berada di tempat keempat. Di tempat ketiga ialah Hishammuddin Hussein (sepupu Najib) yang Mahathir percaya jika beliau tidak bertanding maka Mukhriz akan menang sebaliknya.

Sekali lagi, sama seperti pada tahun 2009, Mahathir telah bertindak atas andaian bahawa jika anda tidak bertanding maka undi anda akan pergi kepada saya. Dalam erti kata lain, jika Hishammuddin tidak bertanding maka Mukhriz akan berada di tempat ketiga. Tetapi ia tidak menjadi seperti itu. Jika Hishammuddin tidak bertanding maka orang-orang yang mengundi beliau mungkin sebaliknya akan mengundi Shafie Apdal atau Ahmad Zahid Hamidi.

Zahid memperoleh 188 undi manakala Shafie mendapat 177 undi. Hishammuddin mendapat 101 undi berbanding Mukhriz 93. Mohd Ali Rustam dan Mohd Isa Samad mendapat tujuh undi setiap seorang jadi mereka adalah ‘non-starters’. Mahathir mengira bahawa jika Hishammuddin berundur maka Mukhriz akan muncul di tangga ketiga atau nombor dua atau nombor satu.

Mahathir mungkin betul mengenai nombor tiga tetapi ia adalah tidak mungkin bahawa Mukhriz akan mendapat nombor dua atau nombor satu.

Apa-apa pun, ini adalah tahap kesabaran Mahathir yang terahir dan itu adalah masanya apabila keputusan muktamad telah dibuat bahawa Najib mesti disingkirkan. Dan Mahathir membuat keputusan bahawa isu 1MDB akan menjadi senjata yang beliau gunakan terhadap Najib. Tetapi kita telah banyak bercakap tentang perkara itu sepanjang dua tahun lalu, jadi mari kita beralih kepada senario semasa.

Bulan lepas, pada 19-20 September 2016, satu forum telah diadakan di Oxford. Anak Mahathir, Marina, dan adik Najib, Nazir, adalah antara mereka yang menghadiri forum itu. Dan tujuan forum ini (sama seperti forum April 2008 di Hotel Singgahsana, Petaling Jaya) adalah untuk membincangkan penubuhan sebuah Majlis Presiden (Presidential Council) atau ‘Council of Elders’, yang dikenali sebagai NCC.

Sekembalinya dari UK, Nazir berjumpa dengan abangnya, Najib, untuk memaklumkan kepada beliau mengenai pelan ini dan untuk membincangkan penubuhan Majlis. Najib hanya mendengar, agak geli hati tetapi tanpa melakukan apa-apa, kerana mengetahui bahawa adiknya bukan sahaja naif tetapi telah digunakan oleh Mahathir.

Apa yang Nazir mungkin tidak sedari adalah bahawa bukan sahaja beliau adalah alat Mahathir, tetapi Mahathir telah melancarkan 'rampasan kuasa secara senyap' seperti apa yang British lakukan dengan Sultan. Mahathir menyedari bahawa sejak Disember 2014 beliau telah menyerang Najib tetapi Perdana Menteri itu masih tidak jatuh. Dan terdapat pepatah yang mengatakan: ‘if you cannot beat them then you join them’ (jika anda tidak boleh mengalahkan mereka maka anda sertai mereka).

Dan ini adalah apa yang Mahathir cuba lakukan. Beliau tidak boleh mengalahkan Najib, jadi beliau mahu menyertai Najib (dalam mentadbir kerajaan). Tetapi beliau mahu menjadi yang bertanggungjawab dan boleh memberitahu Najib apa yang perlu dilakukan. Dan cara untuk melakukannya adalah untuk membentuk satu Majlis dan meletakkan Najib di bawah Majlis ini di mana beliau akan menerima arahan (atau ‘dipandu’) oleh Majlis ini.

Bukankah ini cara bagaimana negara jiran tertentu melakukannya? (Dan anda tahu siapa dan apa yang saya maksudkan).

Mahathir berkata bahawa Perdana Menteri harus dipandu oleh Majlis kerana Kabinet adalah tidak berguna. Kabinet dilantik oleh Perdana Menteri, jadi sudah tentu, mereka akan mendengar kata-kata Najib dan melakukan apa yang beliau mahu mereka lakukan. Majlis, bagaimanapun, tidak akan menjadi orang-orang Najib. Jadi Najib tidak akan dapat memberitahu mereka apa yang perlu dilakukan. Sebaliknya, mereka akan memberitahu Najib apa yang perlu dilakukan.

Nazir memberitahu abangnya bahawa ini akan dipanggil majlis perundingan kebangsaan (national consultative council) atau NCC2. Ia dipanggil NCC2 kerana pada tahun 1969 mereka mempunyai NCC(1). Tetapi NCC(1), yang diketuai oleh bapa Najib, Tun Razak Hussein, telah ditubuhkan selepas Parlimen telah digantung. Dalam kes hari ini, Parlimen masih bersidang. Jadi bagaimana Malaysia boleh mempunyai NCC2? Adakah ini bermakna Parlimen kini perlu melaporkan kepada NCC2?

Kua Kia Soong menulis tentang perkara ini semalam dalam Free Malaysia Today Is the National Consultative Council 2 the way forward? (BACA DI SINI). Kua adalah anti-Umno dan anti-kerajaan tetapi nampaknya beliau adalah anti-NCC2.

NCC telah ditubuhkan selepas penggantungan kerajaan awam. Apabila Parlimen digantung maka NCC menggantikan kerajaan awam, sama seperti BMA British ditubuhkan selepas 1945 sehingga pemulihan kerajaan awam Malaya, atau Mageran pada tahun 1969.

Nazir seolah-olah tidak sedar apa yang beliau cadangkan. Beliau sebenarnya telah mencadangkan pengambil alihan kerajaan di mana kuasa akan beralih dari tangan empat cabang kerajaan (Eksekutif, Perundangan, Kehakiman dan Raja) ke tangan kerajaan dalam kerajaan. Ia adalah hampir sama seperti mempunyai sebuah kerajaan tentera (‘gunboat strategy’ British sekali lagi).

Pendek kata, rampasan kuasa telah dirancang di Oxford pada bulan lepas pada bulan September dan adik Najib, Nazir, telah digunakan untuk menyuarakan kata dua (tawaran terakhir) kepada Perdana Menteri untuk memaklumkan kepada beliau bahawa mereka (Majlis atau NCC2) telah mengambil alih kawalan di negara ini.

Jika anda boleh lihat, tidak ada orang Umno dalam NCC2. Mereka telah memasuk Presiden MCA dan Gerakan hanya sebagai hiasan dan membuatnya kelihatan seperti NCC adalah satu perihal kerajaan. Adakah Presiden MCA dan Gerakan telah dirunding dan adakah mereka telah bersetuju untuk menyertai Majlis ini?

Nazir adalah seorang yang bodoh kerana menuruti semua ini. Adakah beliau tidak tahu bahawa beliau bukan sahaja digunakan tetapi merupakan ahli aktif dalam rampasan kuasa untuk merampas kuasa daripada Perdana Menteri, Kabinet dan Parlimen Malaysia? Dalam mana-mana negara jiran lain, Nazir akan berada dalam penjara sekarang.

Ahli-ahli NCC2 semuanya dipilih oleh Mahathir sendiri. Najib tidak mempunyai suara dalam perkara itu. Najib hanya akan menerima senarai ini dan membolehkan mereka untuk mengambil alih kerajaan. Selepas itu empat cabang kerajaan (Eksekutif, Perundangan, Kehakiman dan Raja) akan digantikan dengan NCC2.

Semalam, Tunku Abdul Aziz Ibrahim berkata, "NCC2 mungkin adalah idea Dr. M," katanya.

Nazir nampaknya telah terasa dan beliau menjawab kepada Tunku Aziz seperti berikut:

“Saya tidak tahu siapakah Tunku Abdul Aziz (yang membuat komen di TV3 malam tadi) tetapi saya menghormati hak semua orang untuk memberi pendapat mengenai NCC2. Saya hanya berharap bahawa beliau tidak bersifat peribadi dalam kenyataannya. Mari kita kekal fokus pada idea dan sama ada ia baik untuk Malaysia. Mari kita kekalkan pada perbualan yang membina.”

Nazir sensitif tentang apa yang Tunku Aziz katakan kerana beliau tiba-tiba menyedari bahawa beliau tidak mengambil kira implikasi NCC2. Nazir tidak sedar bahawa apa yang dicadangkan kepada abangnya sebenarnya adalah pengambilalihan kerajaan di mana empat cabang kerajaan (Eksekutif, Perundangan, Kehakiman dan Raja) akan diatasi oleh kuasa Majlis Mahathir. Jadi, itu menjadikan beliau orang baru dalam politik yang perlu keluar daripada politik.

Jika terdapat apa-apa keraguan sebelum ini tentang bagaimana pintarnya Nazir, hari ini ia telah disahkan bahawa beliau adalah agak bodoh. Bagaimana beliau boleh pergi kepada abangnya dan mencadangkan idea di mana kerajaan akan diserahkan kepada Majlis Mahathir dan Eksekutif, Perundangan, Kehakiman dan Raja akan diletakkan di bawah kawalan Mahathir?

Masalahnya ialah Nazir menganggap dirinya adik yang lebih bijak daripada mereka berdua. Beliau fikir beliau dan bukannya Najib yang harus menjadi Menteri Kewangan Malaysia. Apabila orang-orang Mahathir membodek beliau dan beritahu beliau bahawa sayang Najib dan bukannya beliau yang menjadi Perdana Menteri, beliau termakan bodek. Nazir perlu sedar bahawa mereka hanya menggunakan beliau untuk menentang abangnya kerana jika adik Najib sendiri menentangnya maka Najib semestinya orang yang tidak baik.

****************

(NST) - Aktivis sosial Tunku Abdul Aziz telah menolak idea membentuk sebuah majlis perundingan kebangsaan (NCC) yang dikatakan menggalakkan integrasi perkauman. Tunku Aziz berkata beliau tidak dapat memahami mengapa terdapat keperluan untuk individu yang tidak dipilih sebagai penggubal undang-undang untuk menjalankan usaha perundangan.

"Kita sudah ada dalam sistem pentadbiran kita, ruang untuk perundingan dan penyebaran maklumat dasar kerajaan dan inisiatif kepentingan awam," katanya.

Tunku Aziz berkata beliau difahamkan bahawa kedua-dua orang di sebalik pembentukan NCC ialah Pengerusi Kumpulan CIMB dan pengarah bukan bebas bukan eksekutif Datuk Seri Nazir Razak dan Pengarah Urusan Kumpulan Star Media Group dan Ketua Pegawai Eksekutifnya, Datuk Seri Wong Chun Wai . "Mengapa kita perlu menubuhkan satu lagi ‘citizen group’ apabila kita sudah dalam perlembagaan kita, satu sistem di mana terdapat badan kehakiman, eksekutif dan perundangan. Dasar ini adalah satu perkara perundangan, "katanya.

Tunku Aziz juga berkata jika kedua-dua Nazir dan Wong bertujuan untuk mengganggu proses perundangan di negara ini, kedua-dua mereka perlu bertanding kerusi Parlimen dalam pilihan raya umum akan datang. "Saya mencadangkan bahawa mereka menjadi ahli politik sepenuh masa untuk terlibat dalam hal-hal politik yang penting, yang berkaitan dengan proses membuat undang-undang," katanya.

Tunku Aziz juga menyatakan bahawa idea untuk membentuk NCC perlu dikaji dengan teliti untuk unsur-unsur subversif. Beliau berkata rakyat Malaysia yang lain juga telah menyatakan kebimbangan bahawa NCC mungkin adalah idea bekas Perdana Menteri, Tun Dr Mahathir Mohamed yang mungkin menjadi daya penggerak di sebalik penubuhan majlis yang dicadangkan.

Tunku Aziz berkata, NCC mencadangkan "agenda khas" untuk melemahkan kerajaan yang memerintah, dan juga Perdana Menteri semasa yang dipilih secara demokrasi itu. "Ia dikhabarkan bahawa Dr Mahathir adalah di sebalik plot NCC ini. Sekali lagi, saya tidak terkejut mendengar khabar angin atau plot seperti itu. Saya tidak terkejut bahawa nama Tun Mahathir telah dikaitkan dengan cadangan ini, "katanya.

Link asal artikel:
http://www.malaysia-today.net/mahathir-sends-nazir-to-inform-najib-that-a-coup-has-been-launched/

No comments:

| | Copyright © 2014 SARAWAKIANA